بر بال فرشته ها نيكادل

دخترم نيكادل آنچه كه هستي هديه "خداوند" به توست و آنچه كه مي شوي هديه تو به "خداوند" است پس بي نظير باش ....................................

اي زلف تو لول لول لوله اي چشم سياه خوش اداي قد كوتوله اي دنيا فداي روي ماهت اي شيطون بلاي خوش لباس قد كوتوله اي خوشگل و ملوسك كوچولو اي قربون چشمات بشم كوپولو اي فداي قر و قهرت برم من اي اطوار بلا و ناز و خوشرو اي عطر گلستان دل من اي خوشبوترينم ، گل شب بو من اسم قشنگتو فدا شم اي بي نظيرم دل نيكو اي زلف تو بابا زده شانه من دورت بگردم گل خوشبو من قربون برم راه رفتنت رو نبينه بابايي اون خم ابرو اي زلف تو لول لول لوله اي مو فرفري خوش لباس قد كوتوله اي چشم سياهت همه دنيام اي ابرو كمون گيس بلند قد كوتوله   ...

به نگاهت مي انديشم به نگاه مهربان و معصومانه ات كه ترنم زيباي بهار را به ارمغان مي آورد طفلك رؤياهاي من اي كه در فراسوي قلبم مي نشيني به كدامين اشك ، دلتنگيم را بيان كنم وقتي كه چشمانت را مي بندي و ستاره ها را مي شماري اي گل خوشبوي بهارم تابستان خيال چه زود گذشت گذشت زمان و قد كشيدنت را حس كردم و ديدم و من شادم از بابا گفتنت ، ماما گفتنت عروسكهايت را به آغوش مي كشي ، عروسك من و بابا تورا و بودنت را به آغوش گرمش مي فشارد دخترك ناز پدر چه تند ميدود اين روزها  و زمان به خاطر مي سپرد داستان عشق مارا آري چه تند مي رود اين روزها و شبها و چه اندازه زيبا مي شوي در درون نگاهم و امامي آيد پاييز و ب...

سلام حال همه ما خوب است ملالي نيست جز گم شدن خيالي دور كه مردمان به آن شادماني بي سبب مي گويند پس اگر از كنار ما مي گذري چنان گذر كن كه نه زانوي آهوي بي جفت بلرزد ونه اين دل ناماندگار بي درمان

عشق بابا

                                                                   اي خداوند بزرگ و مهربان       طفلكم را تو بدارش همچو جان سروده  "پدر "در مورخ 04/10/1389 تقديم به دختر زيبا و نازم نيكا دل  . تولد يك فرشته ماه بهمن بهترين ماه من است چون درآن طفلم بيامد از الست ...

نيكادل پدر ، روزها بود كه منتظر آمدنت بوديم و لحظه ها را ثانيه به ثانيه مي شمرديم روزها چه زيبا و لحظه ها چه رؤيايي مي گذشت . نگاهمان به آسمان بود كه صاحب آن كدامين ستاره را از آسمان و كدامين فرشته آسماني را به زمين خواهد فرستاد تا براي پدر و مادر دلبري كند . آري سال 88 را نگاه داشتيم تا مبادا بگذرد و ما بي دليل سال 89 را ميهمان ناخوانده خانه مان كنيم ماه بهمن را قسم داديم كه اسفند رابپيچاند و ما باجش را در هر سال خواهيم داد و اما روز دوازدهم برج است و ما به بيمارستان لاله مي رويم تا افتخار در آغوش گرفتنش نصيبمان شود و چه زيبا بود انتظار ديدنت و چه زيبا شد لحظه رسيدنت . ساعت تيك تاك كنان و كند ميدويد و بابا و مامان چشم انتظار يك نگ...

...